Zufriede Kunden

Op de ontbijttafel in Wiesbaden stond vandaag een verpakking smeerworst. ‘Nur geflügel’ impliceerde, bij navraag: kippenleverworst. Het was niet het enige op de deksel van het kuipje, dat mijn aandacht trok. Pontificaal afgedrukt was een foto van twee mannen, voor een boerderij, met een grijns als van een tevreden bordeelhouder. ‘Zufrieden mitarbeiter machen gute Wurst!’werd daaraan toegevoegd.
Is dit het geheim van de Duitse worst met een onverwoestbaar goede reputatie?

Het was fantastisch  weer vandaag en met kleinzoon belandden wij in een prachtige biergarten met speelgelegenheid. Dat heeft bij ons Nederlanders een wat stompzinnig imago van ‘vette worst en veel bier’, maar ik wens ieder in ons land de nabijheid van een biergarten toe, want het zijn sfeervolle tuinterrassen waar je met mooi weer gezellige uurtjes, al etend en drinkend, kunt doorbrengen. De kaart vermelde twee soorten worst, maar vanmorgen wijs geworden, was de uitstraling van het personeel belangrijker dan die kaart. Ik kreeg de stellige indruk dat ik hier geen worst moest eten, maar schnitzel. De serveerster was lang, breed en plat en deed wat korzelig. De schnitzel was inderdaad perfect.

De avondkeus was moeilijker. Ik bestudeerde de rondborstige serveerster.  Ik twijfelde tussen een zuivelproduct en een siliconenschotel.  Ze was ook wat dom, dus het werd rundvlees.
Ik ben nu al blij, voor wat promotie van worst etc. betreft, maandag weer in Nederland te zijn. Daar wordt op verpakkingen tot dusver alleen wat reclame gemaakt voor een product van ‘tevreden koeien’. Al een stap vooruit, vind ik.  Maar  je wordt belazerd waar je bij staat. Die tevreden koeien staan het hele jaar somber  in de stal.

Wat is nu de moraal van dit verhaal? Niet het tevreden personeelslid op de verpakking, niet de gelukkige koe die in de stal machinaal wordt leeggezogen, maar de gelukkige klant is waar het om moet gaan.
Mijn afbeelding ligt er al voor klaar ( boterzacht prijsje). Een gezonde, grijnzende Hollander, met een enigszins worsterig uiterlijk!.Als het ware  gemaakt voor de slogan :  Zufriede Kunden essen gute wurst’.

Of je  nog worst lust?

Vanaf vandaag heeft het leven weer inhoud

Mijn vader had een onredelijke hekel aan voetbal. Hij kon er met een stem vol walging op reageren. Als tijdens een zondagse wandeling door de bossen rond Hilversum het geloei vanuit het plaatselijke stadion opklonk, zag je hem wit wegtrekken. 'Dit is een massale godver', stelde hij.

Ooit hoorde hij op de radio een reporter een geïnterviewde vragen: 'Doet u ook aan sport?' Het antwoord luidde: ' Jazeker, ik ga elke week naar het voetballen kijken'. Hij heeft de beide heren in zijn leven wel duizend keer geciteerd.

Die eer kwam overigens ook toe aan de presentator van het zondags Tv-programma ' Sport in beeld', Jan Cottaar'. Jan Cottaar was een vijftiger (zo schat ik nu in), zat keurig gekleed met grote vrijgezellenstrik voor de buis en het goede leven was de mollige man aan de zien.

De eerste dag van de voetbalcompetitie was een feit, Jan verscheen gelukzalig in beeld en verzuchtte: 'Vanaf vandaag heeft het leven weer inhoud'. Volgens mijn vader heeft hij, voorafgaand aan deze zin, twee keer 'knor' gezegd. Dus ' Knor, knor. Vanaf vandaag heeft het leven weer inhoud'. Het effect op de geestelijke gesteldheid van pa was maximaal.

Minimaal één keer per jaar komt deze anekdote aan mij voorbij en toevallig is dat vandaag, 29 juli 2015. In Wenen speelt Ajax in de voorronde van de Champions league tegen Austria Wien. Om eerlijk te zijn: Ik wil wel weer eens een wedstrijdje zien!

Vanaf zijn wolk roept pa cynisch: ' Vanaf nu heeft het leven weer inhoud!'.